<?xml version="1.0" encoding="gb2312"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title><![CDATA[Gemini]]></title>
        <image>
        <title>http://hi.baidu.com</title>
        <link>http://hi.baidu.com</link>
        <url>http://img.baidu.com/img/logo-hi.gif</url>
        </image>
<description><![CDATA[双]]></description>
<link>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB</link>
<language>zh-cn</language>
<generator>www.baidu.com</generator>
<ttl>5</ttl>


<item>
        <title><![CDATA[爆冷的笑话N篇]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/301b228f5ae3fae8f11f36e0.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<div class="t_msgfont" >
<p>1.</p>
<p>一日，佐罗到情妇家与情妇幽会。情妇问佐罗：&ldquo;要是我丈夫回来了，怎么办？&rdquo; 佐罗说：&ldquo;没事儿，你丈夫要是回来了，我就从窗户跳下去，我的马会在下面接我的。&rdquo; 情妇说：要是听到三声敲门，就是我丈夫回来了。 佐罗说：我知道了。 过了一会儿，天下雨了。突然传来&ldquo;咚、咚、咚&ldquo;三声敲门声。说是迟，那时快，佐罗从床上飞身跃下，一转眼，已经从窗户跳出。情妇见佐罗已走，便去开门。 只见门前站着一匹马，对她说：&ldquo;你告诉佐罗一声，外面下雨了，我在楼道里等他。&rdquo;</p>
<p>2.</p>
<p>小白兔蹦蹦跳跳到面包房，问：&ldquo;老板，你们有没有一百个小面包啊？&rdquo; <br>
老板：&ldquo;啊，真抱歉，没有那么多&rdquo; <br>
&ldquo;这样啊。。。&rdquo;小白兔垂头丧气地走了。 <br>
第二天，小白兔蹦蹦跳跳到面包房,&ldquo;老板，有没有一百个小面包啊？&rdquo; <br>
老板：&ldquo;对不起，还是没有啊&rdquo; <br>
&ldquo;这样啊。。。&rdquo;小白兔又垂头丧气地走了。 <br>
第三天，小白兔蹦蹦跳跳到面包房,&ldquo;老板，有没有一百个小面包 啊？&rdquo; <br>
老板高兴的说：&ldquo;有了，有了，今天我们有一百个小面包了！！&rdquo; <br>
小白兔掏出钱：&ldquo;太好了，我买两个！&rdquo;</p>
<p>3.</p>
<p>有一个神经病，不知从哪里弄到了一把手枪，他走在一条小黑色胡同里。突然遇上一个年轻人，神经病2 话不说将其安在地上用枪支着他的头！问道：1+1=几？年轻人吓坏了！沉思了许久.回答：等 于2```？神经病毫不犹豫的开枪杀了他！然后把枪拽在怀里~冰冷的说了一句：你知道得太多了</p>
<p>4.</p>
<div class="t_msgfont" >
<p>有一只公鹿，它越跑越快，越跑越快，最后成了高速公鹿。</p>
<p>5.</p>
<div > </div>
<div > </div>
<div class="t_msgfont" >
<p>一只小兔子去钓鱼。<br>
第一天啥也没钓到。<br>
第二天还是一无所获。<br>
第三天兔子准备空手离开。<br>
忽然一条鱼跳出来说:&quot;你狗日的明天要是再用胡萝卜来钓鱼,我就拍死你~~&quot;</p>
<p>6.</p>
<div class="t_msgfont" >
<p>一个精神病拿着把菜刀追精神病医生，医生被堵在死胡同里吓得缩成一团。精神病冲上来把刀塞到医生手里，说：&ldquo;好，该你追我了。&rdquo;</p>
<p>7.</p>
<div class="t_msgfont" >
<p>话说三分熟的牛肉跟七分熟的牛肉见面为啥不打招呼?<br>
<br>
------因为它们不熟。= =||||</p>
<p>8.中国古装剧定律</p>
<p>1. 悦来客栈是古代最大的连锁客栈。……<br>
2. 超级巨毒，解药，暗器都产自西域。<br>
3. 平时朝夕相处的人，只要穿上夜行衣，再蒙个面纱，对方就不认识了。<br>
4. 没用的小角色用的武功名字有很强的文学性和动物性，就是不大好用。<br>
5. 长着超长白发+胡子的绝对是旷世高人，和他要拉好关系。<br>
<br>
<br>
6. 英雄配一把好兵器，好到从不用去保养修理。<br>
7. 在乱箭中，英雄要是不想死，就决不会死；万一中了箭，那也是因为一旁有大恶人挟持其亲人导致英雄分心。<br>
8. 一定要象征性的打几下，才出绝招，并喷着口水大叫：去死吧！！<br>
9. 使出必杀技要做很花哨的动作，还要做上一两分钟，但敌人决不会乘机偷袭，尽管这是个好机会……<br>
10. 高手都无视万有引力，到处乱飞且飞得飞快。不过要是赶远路，却会骑马。<br>
11. 大侠套餐：2斤熟牛肉+上等女儿红。（<a href="http://lengxiaohua.net/2008/07/31/50-established-law-in-china-sowordsmen-film/" target="_blank"><strong><font color="#52abe7">悦来客栈</font></strong></a>长期供应……）<br>
12. 好人从不下毒，坏人从不不下毒；但好人从不下毒却老被诬陷下毒，坏人从不不下毒却没人怀疑他。<br>
13. 大侠想显示自己的修为，往往会捡起一根树枝将不知天高地厚的小角色打败，后来悦来客栈开始供应树枝……<br>
14. 在一条笔直的街道被人追杀，尽管有很多事要做，但弄翻两旁的小摊是最重要的！<br>
15. 好人用暗器是形式所逼，多才多艺，一击必中；坏人用暗器是卑鄙无耻，旁门左道，扔死了都扔不中……<br>
16. 坏人千心万苦扔中了，还会被好人忍着巨痛放倒，并喷着口水大叫：卑鄙！<br>
17. 会有绝世佳人救起中暗器的英雄，日不久也生情……<br>
18. 当时社会治安不好，人人佩带危险器械……<br>
19. 菜市场杀猪的绝对是一胖子！！！！！<br>
20. 绝世神兵被麻布一层一层裹紧，绝世神人也被麻布一层一层裹紧……<br>
21. 主角一生坎坷或是一帆风顺，一生坎坷的会坎坷到死，一帆风顺的从不买彩票……<br>
22. 所有人都很有钱，铜板很少出现，一张一张的银票比草纸还便宜。<br>
23. （<a href="http://lengxiaohua.net/2008/07/31/50-established-law-in-china-sowordsmen-film/" target="_blank"><strong><font color="#52abe7">悦来客栈</font></strong></a>的）店小二知识渊博，有问（+钱）必答！<br>
24. 有钱人姓金，钱；穷人叫二狗。好人坏人伪君子一听名字就知道。<br>
25. 少林寺就1个方丈（老和尚那种8算）和1个徒弟厉害，其他都很菜。<br>
26. 练秘籍要分性别，别如男的，女的，男女混合的，不男不女的……<br>
27. 很喜欢在酒楼（悦来客栈）里闹事，先掀桌子，再摔椅子，最后才火拼。<br>
28. 有时候可以一剑劈掉巨石，有时候却劈不掉一张八仙桌。<br>
29. 英雄都很帅，大反派也很帅，龙套长相鲜明~<br>
30. 经典台词：A：在下***，江湖人称****。　　B：原来是***，久仰久仰。　　A:不敢当不敢当……<br>
31．单挑是， &ldquo; 正义 &rdquo; 一方支撑不住了，就会喊人帮忙： &ldquo; 对付这种魔头，不用和他讲什么江湖道义，大家一起上！ &rdquo;<br>
32．打擂时，一定是翻个跟头上去的，再用30条的经典台词……<br>
33.螳螂拳经久不衰，太极拳只有2个人会……<br>
34.少林图书馆经常失窃……<br>
35.尽管高手可以用鼻子闻到敌人的气息，但在被偷听时，只有对方碰翻了什么东西才能察觉。<br>
36.被察觉的人往往在快被追上时扔闪光弹，并在这一段时间逃的比平时快10倍。<br>
37.都喜欢假死。<br>
38．一个人喝完闷酒一定会下暴雨。<br>
39.一下暴雨就会打并且只打一个雷。<br>
40.团体组合流行：四大?#，四大%￥，四大*（……<br>
41.拔剑时，有时会有剑气，有时会拔不出来……<br>
42.朝廷的大将军是坨屎，公公才是高手。<br>
43．总有那么一本书，剑，玉让人抢。<br>
44.拥有比网络更快的传播方式――嘴！<br>
45.没见过有谁上厕所，要是有的话，那是因为被下了泻药……<br>
46.妓院都是怡红院（我怀疑是悦来集团的子公司……）。<br>
47.发型高度定型，甩一甩就&gt; 恢复（用潘婷的？）<br>
48.要么从小习武，要么从不习武，否则是成不了大器的。<br>
49.大侠胜利的方式只有2种：一招搞定或100，200，300招搞定……<br>
50.美女到处都是，这是最郁闷的……</p>
<p>9.</p>
<div class="t_msgfont" >小焱：爸爸，为什么我要叫小焱？<br>
爸爸：因为你命里缺火啊，有人命里缺水就叫淼，还有人命里缺木就叫森。<br>
小焱：哦，原来是这样啊！那郭晶晶姐姐命里缺什么呢？</div>
</div>
</div>
</div>
</div>
</div> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%BA%C4%D7%D3%C3%A8">耗子猫</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/301b228f5ae3fae8f11f36e0.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年08月25日 星期一  12:39 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[耗子猫]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/301b228f5ae3fae8f11f36e0.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[我们失去了什么（一）失去的非文化物质遗产]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/cce1d4a7f5b3a693d0435828.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p><font size="2">转自【西祠胡同】-我们在失去什么？</font></p>
<p><font size="2">我们在失去什么？ - 西祠胡同<br>
</font><a href="http://www.xici.net/b659489/d41902028.htm"><font size="2">http://www.xici.net/b659489/d41902028.htm</font></a></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><font size="2"><span>老婆在马群上班，一个班次</span><span><font face="Times New Roman">24</font></span><span>小时，，我担心晚上儿子闹人，就带她去找妈妈。老婆上班也没有事，她带我们到旁边的一个私人诊所去玩，说那个人专治烧伤烫伤，在马群、镇江等一带很有名。</span></font></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">她已经跟我说过几次了，包括上一次南京因为家庭事故引发煤气爆炸烧伤两名警察，她还说过这个医生的事情。她说她问这个医生能不能把那两个警察治好，这个姓王的医生说能。但是他需要一些设备。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">不知道那两个可怜的警察现在怎么样了，我估计再大的医院再先进的设备也救不了他们了。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">其实是一个很小的诊所，甚至都不像诊所。从一扇小门进去，是一个三四米长的窄廊，往里走是一个朝上的楼梯，上了楼梯迎面就是一个七八平方的厅，对着门靠墙放着一张桌子，桌子上压着一块玻璃，玻璃下面是一些伤患者的照片。除了这些，厅里一边放着木长椅，另一边一个不大的橱柜。这就是王医生的诊所了。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><font size="2"><span>王医生叫王兴海。医术是母亲传给他的，说是祖传的，传了多少代无从考证。他行医已经</span><span><font face="Times New Roman">37</font></span><span>个年头，诊所里挂了不少病人送来的锦旗。</span></font></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">王医生很健谈，批评了很多时政，同时也很感慨。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">行医这么多年，他说到他这代就完了，结束了，儿子也没法把祖传的医术继承下去了。可惜啊，他一边摇着头，为自己，也为国家将失去这样一个财富。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><font size="2"><span>不能行医是因为儿子们无法取得行医资格，要取得行医资格证太难了。他嘛，是因为年代早，他为</span><span><font face="Times New Roman">30</font></span><span>个病人免费治疗后，经过专家会审，在他的诊所卫生局开现场会认为他医术合格而颁发了执业证书。但是，现在不行了。现在什么都要考试，像王兴海这样的祖传专科要想通过考试基本上是不可能的事。通不过就无法行医，无法行医就意味着医术失传。</span></font></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">南京很多医院烧伤烫伤科的医生都知道他，王兴海说。有一次军区总院的一个博导路过马群顺便看看，他拿出一些患者治愈前后的照片，那位博导说，就凭这一例你就有当教授的资格。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">当然，这样的例子不胜枚举。王兴海被民间所承认，但不能被官方承认&mdash;&mdash;尽管王兴海有执业证书，这代表了官方的认可。当我并不认为王兴海所代表的民间偏方和祖传技艺被官方认可。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">王兴海说，三度烧伤不植皮在南京除了他没有人做得了。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><font size="2"><span>他跟我讲了很多病例：一个小孩的手烧伤在儿童医院治了</span><span><font face="Times New Roman">5</font></span><span>年，花了</span><span><font face="Times New Roman">12</font></span><span>万，最后到他那儿三千元包好；一个掉在开水锅里的小孩医院治不好也是到他那治好的……</span></font></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">聊天的时候，他说小孩不能送到儿童医院，儿童医院最会瞎搞，小孩送到那就算完了。他说烧伤烫伤的小孩送过去后，儿童医院就让他们受伤部分在灯下拷，拷干了结痂……（因为不是专业人员，这儿的叙述可能有问题，因为烧伤烫伤首先会起水泡。王医生说的医院把患者受伤的皮肤拷干后再把痂揭掉等等怎么回事，我也无法叙述清楚），王兴海摇着头说，小孩受罪啊。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">有些受伤的病人能疼昏过去，到他这儿治疗，病人痛苦少恢复快。他配的药止疼效果比杜冷丁还好。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">有关部门为王医生制定的收费标准还是二十年前的。尽管这样，他倒没有流露出太多的不满。让他不满的是有些政策整个是逼着他的祖传医术失传。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">但是，可惜啊，他说。政策忽左忽右，有时候是宁左勿右，现在把邓小平的那一套也抛弃了。以前邓小平讲不论黑猫白猫抓住老鼠就是好猫，现在也行不通了。他说像我这样有祖传技术的人，政府不能为我们办个培训班，让我们来培训一些年轻人吗？</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">没人管。他摇着手说。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">不管别人相信多少，我一直对中国的传统的医术和民间的偏方之类抱着极高的信心。中学不敌西学，中医不敌西医，自从鸦片战争之后，中华民族就丧失了民族自信心。我们现在的科技教育各方面都是在向西方学习，当然有的方面是需要学习，当时并不是所有的东西我们都需要向西方学，我忘了哪位学者说的了，比如哲学，建立在不同民族文化基础上的人文学科跟自然科学不一样，美国的自然科学跟中国的自然科学是一样的，但是德国的哲学跟中国的哲学就是不一样，如果我们拿西方的标准来发展我们国家自己的人文科学，只能害了我们自己。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">因为很多都是王兴海医生本人跟我说的，我不能确认其中有多少真实的成分，但我还是相信他说的都是真的。中国的有些东西，本来就是用西方科学无法解释的。但是，现在的世界是西方文化的强势世界，在西方科学的压榨下，本来生存空间就小的中国本土的东西就难以生存，更何况无法获得西方医学标准验证的祖传偏方、祖传秘方呢？</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"> </p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">我相信中国还有很多这样的流传民间的祖传专科，但随着时间的推移，会有越来越多的属于我们民族的东西流逝于市井之中，等到有一天我们发现他们的价值的时候，一切都已经不可挽回了。</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">世界自然遗产会保护要失传的语言、文化和地方剧种等，但为什么没有一个组织起来保护我们民族的这些真正造福一般群众的民间偏方、祖传医术呢？</font></span></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt"><span><font size="2">我期待有一天有这样的组织来做这样的事，那是一件真正善莫大焉的好事。</font></span></p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%BA%C4%D7%D3%C3%A8">耗子猫</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/cce1d4a7f5b3a693d0435828.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年08月25日 星期一  11:14 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[耗子猫]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/cce1d4a7f5b3a693d0435828.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[莫名其妙]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17fa1194e4d33f18d21b70b9.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>男足昨天晚上在我待在电视前1分半的时间里失掉一个球。。。当我坐下的时候就在想，不会我看一会就让对方进球吧。。。唉，看来我还真不能看球来~以前看火箭也是，我看的时候他们总是会输球。。上半场很好，到了第四节就完了。</p>
<p>今天奥运会就开始了，我倒是没有太多的感触。不知道为啥，什么感觉都没有，晚上也是会看开幕式，可是还是没有任何感觉。毕业也是，没什么感觉，只是在知道他们在吃散伙饭而我在外地，打电话回去，姐姐说我们在吃饭你一会再打，感觉就像被遗弃了一样。</p>
<p>工作以后有好多的事情，又要这个又要那个的，还真是让人烦，烦着烦着就脑了。呵呵</p>
<p>1.写一个理财的。本来是用java写的。后来决定用asp写一个好了。</p>
<p>2.日常记事软件。</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17fa1194e4d33f18d21b70b9.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年08月08日 星期五  03:41 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17fa1194e4d33f18d21b70b9.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[.net]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/6c9465deb58ece5294ee37a9.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>昨天晚上莫名其妙的看了会.NET的东西，我靠，发现这个东西在windows下面简直是无敌状态的。。。巨强大，比那个JAVA啥的做界面强大多了。但是java在很多方面也是比。net要强大的。总之在windows下用。net就是无敌模式！！</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/java%26%2338%3B%2Enet%26%2338%3Bodi%26%2338%3Bbiee">java&#38;.net&#38;odi&#38;biee</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/6c9465deb58ece5294ee37a9.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年08月08日 星期五  03:21 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[java&#38;.net&#38;odi&#38;biee]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/6c9465deb58ece5294ee37a9.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[女足]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/1af65e958e2d904dd0135e5e.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>女足今天在沈阳踢了第一场球，巴西的那个谁很厉害，加班的时候听说中国女足2：1赢了。呵，我对足球其实关注的不多啦。男足巴西的那场门票到500多了，唉，幸亏我要加班。呵呵，今天晚上也是加班，加班之后和PM一起去烧烤喝酒，我们的PM就是爱请我们吃烧烤~~呵呵</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/1af65e958e2d904dd0135e5e.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年08月07日 星期四  00:41 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/1af65e958e2d904dd0135e5e.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[结婚里面的那首诗（名字不太记得）]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/33daac29585233fb98250a17.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<font color="#333333">当阳光照耀大地 <br>
我思念着你 <br>
当月亮的影子慢慢爬上 <br>
我思念着你 <br>
当尘灰落在远方的路上 <br>
我能看见你 <br>
在深夜碰见的老头身上 <br>
我也能找到你的身影 <br>
当水浪暴躁的碰撞时 <br>
我听见你的声音 <br>
在所有都入睡的安静的树林中 <br>
我听见你的声音 <br>
即使在远方 <br>
我也在你身边 <br>
你也在我身边 <br>
太阳下山星星闪耀 <br>
啊！如果你在我身边 <br>
<br>
爱人的近旁 <br>
<br>
我想起你，每当太阳从大海上  <br>
辉煌照耀；  <br>
我想起你，每当月亮在泉水中  <br>
抖动彩笔。  <br>
　  <br>
我看到你，每当在大路的远方  <br>
扬起灰尘；  <br>
每当深夜，浪游者在山间小路  <br>
哆嗦战栗。  <br>
<br>
我听见你，每当大海掀起狂涛，  <br>
发出咆哮；  <br>
在沉静的林苑中，我常去倾听  <br>
万籁俱寂。  <br>
　  <br>
我伴着你，即使你在天涯海角，  <br>
犹如身边！  <br>
太阳西沉，星星很快将照耀我。 <br>
呵，愿你也在这里！  <br>
<br>
<br>
我想起你，每当太阳从大海上 辉煌照耀；  <br>
<br>
我想起你，每当月亮在泉水中 抖动彩笔。  <br>
<br>
我看到你，每当在大路的远方 扬起灰尘；  <br>
<br>
每当深夜，浪游者在山间小路 哆嗦战栗。  <br>
<br>
我听见你，每当大海掀起狂涛 发出咆哮；  <br>
<br>
在沉静的林苑中，我常去倾听万籁俱寂。  <br>
<br>
我伴著你，即使你在天涯海角，犹如身边！  <br>
<br>
太阳西沉，星星很快将照耀我。  <br>
<br>
呵，愿你也在这里！！</font> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%C9%FA%BB%EE%B5%C4%C9%EB%D2%F7">生活的呻吟</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/33daac29585233fb98250a17.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月29日 星期日  10:03 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[生活的呻吟]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/33daac29585233fb98250a17.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[好多好多年前写还有保留小姝的文字]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/41c7ccaf71c086fefaed50ff.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		葡萄熟了就是应该摘，而我总是在树下等着，想着葡萄熟了会自己掉下来的。<br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;  所有事情总是不愿意去选择，怕自己选择错了没有回头的机会，也好像不用我去选择，总是希望事情都会自己自然的走到结束；总想抓住所有的东西，可是后来却失去了所有的东西，哪里有那么多自然的事情，自然的发生自然的结束。这样自然的生活会错过很多，可是自己却假装不知道说，那不是我的东西，抢球不来的。只是知道用幻想来安慰自己，连打破那欺骗自己的骗局的勇气都没有。自己到底想要什么都不知道，还骗自己说不想知道的太多。<br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;  总是认为生活中都是好人，连他们做了坏事情我都会给他们找好的借口，我怕知道我周围有坏人，让自己觉着不安全。而去欺骗自己让自己活在好人的圈子里，也宁愿自己骗自己或者被当作傻子。<br>
葡萄熟了就是应该摘的，你不摘别人也会去摘。可我总想让那葡萄自己落下来，自己站在树下等着，却也不怎么着急，认为葡萄熟了自然会掉下来的。每每葡萄熟了的时候却总是没有掉下来过，看着别人的手去摘葡萄自己想做点什么，也什么没有做。只是懊恼它为什么不早一点掉下来呢？只会走到下一颗葡萄下等待，心里还想也许它会早一点掉下来吧。还会小心翼翼的看着别人的举动，在心里喊这是我的葡萄！！<br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;  人在等待的过程中错过了很多，错过了就说那个不是我的强求不来。踮踮脚葡萄就是你的，别人拿走了你只是希望别人不要抢你的下一颗葡萄，你还会什么？<br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;  我说完了。对了，看我写的这么辛苦，不要抢我的葡萄。吃不到葡萄我不会说葡萄是酸的，葡萄一定是甜的，自己有的总是不觉得好，别人的妻子永远是最漂亮的。<br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;  顺便说一句：是铁就不要变成钢。<br>
<br>
<br>
<br>
燥热的天气把所有人都闷在了家里，虽说我一直坚信紫外线可以杀菌，因此不会像一些女孩子一样全副武装后再到大街上招摇。实在是昨日泡书吧时捎回了几本书，耐不住书虫的蠢蠢欲动，所以一头扎进了里面，像返青的麦苗遇到了久违的甘霖，贪婪地吮吸着，不一会便翻完了近700页的两本厚书，心中说不出的痛快和满足。<br>
不知哪一天起，一个自称痞子的人在E时代流传开来。也正是在舆论的影响之下，我怀着忐忑不安的心情买了一本名为《第一次的亲密接触》的书，我永远也忘不了老爸的眼睛扫过这本书时他脸上那阴霾的神色。<br>
一开始的我并不欣赏他那充满搞笑的随意调侃，那无非是在哗众取宠。但渐渐地，我被书中细腻的情感与新颖的构思而深深地吸引住了。那恰似蘸着西红柿酱的薯条般清脆的笑声，那洋溢着思念、满涨着兴奋的Dolce Vita香水雨，还有那在静谧的天堂中轻轻飞舞的FlyinDance……我从未发觉网络文学的随性可以有此等佳作，从此我一次又一次地把money送进一个名叫痞子蔡的人的口袋。《爱尔兰咖啡》《雨衣》《围巾》《Seven Eleven之恋》，他总是能给人不一样的感受。也许在一堆&ldquo;厚砖头&rdquo;中，这种虚构的文学会显得异常真实，俗话说：&ldquo;真亦假时假亦真&rdquo;。<br>
偌大的书店，偌大的书架，偌大的书格上，一本名为《檞寄生》的书伴着醒目的&ldquo;蔡智恒&rdquo;三个字跃入了我的眼帘，在一片浓妆艳裹中，它似一袭素衫摇曳于最高的位置。不只是出于对痞子蔡的钟爱，还是好奇心的驱使，我心甘情愿地让钱包里的money再一次阵亡。也许无论时他还是它，都有这样的魅力。我如饥似渴地读着，生怕余光会漏掉角落中的几许温存。正如他一贯的作风，文章的前半部分还是令人忍俊不禁，只是在嬉笑怒骂之余，心中仿佛却有些沉甸甸的。而随着情节的发展，人物关系的层层递进，这种感觉也好似在胸中沉淀，越来越浓。与其说像一瓶陈年的红酒，浓郁得醇香四溢，倒不如喻为一杯香浓的苦咖啡来的确切：当咖啡的苦涩滑过喉中，伴着口中的余温又会留有几丝香甜，无奈而庆幸。可檞寄生到底为何物？或许也只能用他自己的话来诠释：檞寄生&mdash;&mdash;爱、和平与宽恕。<br>
&ldquo;每一株檞寄生都会有自己的寄主……&rdquo;人需要有所依*，灵魂的依附，而我的寄主又在哪儿呢？<br>
<br>
<br>
&ldquo;明天就像是盒子里的巧克力糖，什么滋味，充满想象……&rdquo;录音机中游产来那熟悉的旋律，再一次眼看日出日落，杨柳飞花，嗅着空气中弥漫着的木香花淡淡的清香，原来&mdash;&mdash;生活中不能没有滋味。<br>
依稀记得，小时候和妈妈一起去踏青，没有高山，没有古松，没有大海。有的只是一片翠色欲流的草地，有繁星点点的野花，有波光粼粼的小河，有自由自在的鸟儿。偶尔有嘀嘀嗒嗒的水声传入耳中，却感到&ldquo;清泉石上流&rdquo;的惬意。悄悄的，接几滴泉水，让那份甘醇滑过喉中，一丝丝凉意？一丝丝暖意？那一刻，是甜的，那甜蜜让小女孩的心飞上了蓝天，仿佛周围的云彩都是永远也吃不完的棉花糖。<br>
原来亲近是如此的简单，与大自然亦是如此，不需要高山流水，不需要气势磅礴，不需要逶迤雄浑，有份安恬的好心情就足够了。<br>
需要平静的时候，在心中耕一亩温馨花园，只要片刻的想象，喧嚣中也能有宁静。<br>
生活中不能没有滋味，正如夏日里不能没有阳光。没有色彩的画是黯淡的，正如没有阳光的心是阴霾的。假若生活中没有了滋味，岂不会像白开水一样枯燥乏味？<br>
我们正值青春年少，我们拥有青春，所以我们富有。我们要可口可乐，我们要醒目苹果，我们要二氧化碳肆意冲击味蕾的感觉。我们拒绝白开水，正如拒绝没有味道的生活。<br>
年轻真好，只要轻轻一跳，就可以飞上最高的天空。<br>
生活的滋味是莫名的，甚至不需要理由。滋味是*心去感受的，而并非味蕾肤浅的感官。有时，看柳絮纷飞在烟花的季节，心中就有怅然的感觉，仿佛飞散的蒲公英，洋洋洒洒，无边无际，有无奈，有陶醉，也有无疑名之的牵挂。<br>
生活中不能没有滋味，就像是春天不能没有杨柳的装点，寒冬不能少了腊梅的傲霜。没有滋味的生活，即使平淡，即使安逸，也会因乏味而及不上咖啡的醇香，红酒的悠扬。<br>
也许在E时代，受过伤的人选择了网络，因为在那儿，人与人之间隔着厚厚的显示屏，没有了面对面的交流，没有了真性情的倾诉，自然感受不到滋味，心也就不会再有生动，不会再有寒冷，只是那人与人之间的温暖也就杳无音信了。网络是个虚幻的东西，真真假假，是是非非，真亦假时假亦真，令人无法分辨。当你的心脏不再有力地跳动，生命将停止；而当你的思绪不再如往日的生动，生活将驻足。<br>
不是所有的事物都可以上网，不是所有的心都会被.com。网络是虚幻的，是冷若冰霜的，没有丝毫的人情味，而这份味道不正是生活中最难能可贵的吗？人与人之间那份惺惺相惜，那份恋恋不舍，正是这人情味的映射啊。与其在网络上猜测对方的庐山真面目，倒不如亲临峰顶，去体会&ldquo;会当凌绝顶，一览众山小&rdquo;的豪情壮志。<br>
走在初秋的午后，林荫下，芳草旁，你会发现，踢开路边的小石子，原来外面的世界更宽，更广。<br>
假若生活中没有了滋味，我们悲伤时，岂不是没有了泪水的咸涩？我们高兴时，有拿什么来宣泄自己的喜悦呢？<br>
所以，我们要活得精彩，活得有滋有味，让生活的旋律越发悠扬，让生命之歌越发嘹亮。<br>
<br>
<br>
明媚了几天的阳光头也不回地走掉了，像个固执的小孩子，不懂得什么叫留恋。走在校园里落光了叶子的白杨下，总觉得凄凉。<br>
有个女孩儿说过，当华美的叶片落尽，生命的脉络，才依稀可见。<br>
回到家的感觉总让我很温暖，很温暖。那是忘却烦恼的一种惬意，甚至不用去考虑快乐抑或是忧伤。*在床头，抱着我心爱的娃娃，渐渐睡去忘却了梦到些什么，只记得梦中，泪留满面。<br>
我不知道孩子是否注定要孤独。<br>
我有很多朋友，所以我是快乐的，只是偶尔会觉得落寞。<br>
从床上坐起来，站在镜子前。卡通图案的睡衣，可爱的碎花拖鞋，散落肩头的长发，怀中软软的小熊。这样的生活让我很满足。几个爱我的人，几个我爱的人，够了，足以让我快乐了。<br>
该离开的人，注定要离开，既然无法逃避，就一切随风吧。<br>
我真的不会难过，只是那痛让我蹲在地上，久久站不起来。<br>
但我明白，我的痛会让爱我的人都心疼，然后我直起腰，拍拍手上的泥土，给他们最灿烂的微笑。于是他们快乐起来，我也快乐起来。<br>
我仍然是一个孩子，望着灰蒙蒙的天空对我爱的人说：它很明媚，对吗 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/41c7ccaf71c086fefaed50ff.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月26日 星期四  11:18 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/41c7ccaf71c086fefaed50ff.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[续2]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/8c8fb6a46fa3caf29152ee28.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<font color="#808080"><font face="宋体" size="2">在</font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">20</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">多岁的年纪，忙碌似乎才是唯一有意义的生活方式。活着<wbr></wbr>，就是要把自己榨</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">干。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　适时</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">放下</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">，给工作和生活设一个界限</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　这真是一个怪圈儿：终日里奔波劳作、疲惫不堪地在职场拼杀<wbr></wbr>，无非是希望日后</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">过上美好的生活。可是，我们追求的闲适生活到底在哪儿呢<wbr></wbr>？人人都害怕掉队，放慢</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">脚步只能让人觉得恐慌。我们希望把每一分每一秒都用在有价值有意义<wbr></wbr>的事情上，那</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">么，什么才是有价值有意义的事情呢？</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　其实，人生有一种比</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">功成名就</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">更持久的乐趣，就像许三多说的<wbr></wbr>，好好活着。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　现在有人在提倡一种</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">新懒人主义</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">，他们奉行的原则是<wbr></wbr>：在工作日拼命做事，下</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">班不想上班的事，周末不加班，不把电脑带回家。而这些人之所以可以<wbr></wbr>这样气定神</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">闲，背后自有强大的心理支撑：不把钱看得太重，不把自己想得太能干<wbr></wbr>，不把休息看</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">成是一种罪过。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">我希望过度工作的人能适时地</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">'</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">放下</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">'</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">，给工作和生活设定一个界限<wbr></wbr>。尤其是办公</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">室里的白领们，有时他们给自己的压力简直大过老板和工作本身。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">享受并能坚持这种</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">生活的人不一定要有很多钱，但是经常能用</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">够花就行了</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">来安慰自己；他们可能也想</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">在事业上有所建树，但更在意的是</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">岂能尽如人意，但求无愧我心</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>，而不是总想着跟</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">周围的人一决高下；他们也不想被领导训斥，但相比起来<wbr></wbr>，或许更愿意休个长假，而</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">非一年到头天天加班，回回争当先进工作者。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　听过一个故事，叫做《牵着蜗牛散步》</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　上帝给我一个任务，叫我牵一只蜗牛去散步。我不能走得太快<wbr></wbr>，蜗牛已经尽力</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">爬，为何每次总是那么一点点？我催它，我唬它，我责备它<wbr></wbr>，蜗牛用抱歉的眼光看着</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">我，仿佛说：</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">人家已经尽力了吗！</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">我拉它，扯它，甚至想踢它<wbr></wbr>，蜗牛受了伤，它流</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">着汗，喘着气往前爬。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">上帝啊！为什么？</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">天上一片安静。好吧</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr> </span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">！松手了！反正上帝</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">不管了，我还管什么？我苦恼着，任蜗牛往前爬，自己坐在后面生闷气<wbr></wbr>。咦？我闻到</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">花香，原来这边有个花园。我感到微风吹来，原来夜里的风这么温柔<wbr></wbr>。慢着！我听到</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">鸟声和虫鸣，我看到满天的星斗多亮丽。咦？以前怎么没有这些体会<wbr></wbr>？我突然想起</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">来，莫非是我弄错了？原来上帝叫蜗牛牵着我去散步！</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　是啊，只有放慢脚步，我们才会看到沿途的风景，而不仅仅是低头奔向<wbr></wbr>一个未知</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">的目的地</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">而这，才是生活的真谛。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　世界少了我，其实无所谓。但我少了我，还剩什么？</span></font><font face="Arial" size="1"><span style="font-size: 9pt; "></span></font> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/8c8fb6a46fa3caf29152ee28.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月23日 星期一  04:08 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/8c8fb6a46fa3caf29152ee28.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[续]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/233b0f25344e9f6535a80f2f.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p><font face="宋体" size="2"><font color="#808080">在<font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">20</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">多岁的年纪，忙碌是唯一有意义的生活方式</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　曾经有无数过来人提醒我们，工作只是生活的一部分，我们努力工作<wbr></wbr>，只不过是</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">为了更好的生活，仅此而已。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　可事实上呢？</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">2007</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">年年底，有媒体对北京近</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">600</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">名职场人士做了一项问卷调查<wbr></wbr>，结果发现，在大</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">部分人的意识里，加班比家庭重要，工作比爱情重要<wbr></wbr>。如果有空余的时间，</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">43.7</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">％的</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">人仍然愿意将它投入到工作中去，只有</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">23.9</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">％的人愿意抽出时间陪<wbr></wbr>伴家人。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　和工作相比，被放弃的只可能是私人生活。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　我听到身边几乎每一个人都在抱怨自己的工作，太累、太繁琐<wbr></wbr>、经常出差、每天</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">加班、作息不规律、领导还总爱找这样那样的麻烦</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">……</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">有趣的是<wbr></wbr>，这些抱怨好像丝毫没</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">有影响到我们投入工作的热情，职场始终是很多人生活的唯一轴心</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;<wbr></wbr>&mdash;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">工作时总觉得压</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">力无处不在，日子过得了无生趣；可一旦不工作的时候<wbr></wbr>，却又无所适从、紧张焦</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">虑，感觉时间难以打发，拼命想回到工作状态中去。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　有时候，尽管我们表面上停下来了，心里却根本没有半点轻松<wbr></wbr>。你或许有过这样</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">的经验吧：和朋友聊天时，忽然间想到一个好创意，于是忙不迭地掏出<wbr></wbr>本子记下</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">来，生怕忘掉；晚上躺在床上准备睡觉，白天在办公室里的事情像过电<wbr></wbr>影似的一幕幕</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">在眼前回放，一个细节也不放过。我的一个朋友更夸张<wbr></wbr>，趁着休假去丽江旅游，中途</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">不幸接到公司电话，只能一头钻进当地黑乎乎的网吧，混迹在一群</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>&quot;CS</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">战士</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">中间，奋</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">勇地打开</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">excel</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">开始工作。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font></font></p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/233b0f25344e9f6535a80f2f.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月23日 星期一  04:00 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/233b0f25344e9f6535a80f2f.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[未眠之夜]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/5ed36bfad12e30dbb58f312f.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>一直在加班,加班,加班,什么时候可以好好睡一觉啊~~</p>
<p>周日的晚上一个晚上我都在加班...人生真的没意思咯~~</p>
<p>贴一个我们公司流传的文章:</p>
<p><font color="#808000">世界少了我，其实无所谓。但我少了我，还剩什么？</font></p>
<p><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">这真是一个怪圈儿：终日里奔波劳作、疲惫不堪地在职场拼杀<wbr></wbr>，无非是希望日后过上</font></span><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">美好的生活。可是，我们追求的闲适生活到底在哪儿呢<wbr></wbr>？人人都害怕掉队，放慢脚步</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">只能让人觉得恐慌。我们希望把每一分每一秒都用在有价值有意义的事<wbr></wbr>情上，那</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">么，什么才是有价值有意义的事情呢</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;<br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　只要进了职场，你就得像驴一样身不由己</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　如果时间真的可以自由支配，你会做些什么？</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">当然是睡觉了。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">李辉回答得斩钉截铁。眼下，正在休年假的他每天<wbr></wbr>都要</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">报复</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">性</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">地昏睡到</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">12</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">点。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　草草吃过午饭之后，李辉开始漫无目的地在网上瞎逛。奇怪的是<wbr></wbr>，他好像被预先</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">设置好程序似的，先是查查公司邮箱里有没有客户发来的</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">e</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>－</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">mail</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">，再到内部论坛上看</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">看各分公司动态和领导的最新指示精神，随后又点开新浪财经<wbr></wbr>，简单浏览一下行业新</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">闻</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">这一连串动作，跟平时上班一模一样。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　在这之后，他忽然不知道该做什么了。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　李辉在一家咨询公司工作。每周五天，要是有一天能在晚上</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">8</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">点之前下<wbr></wbr>班回家，简</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">直就是烧了高香。赶上做项目，连续几个通宵吃住在公司也是常有的事<wbr></wbr>。有时候，李</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">辉会在某个莫名其妙的时间出现在家门口，扔下一大堆脏衣服<wbr></wbr>，拎起另一包干净</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">的，扭头就走，连水都顾不上喝一口。如果周末能侥幸不去单位加班<wbr></wbr>，李辉也决不会</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">闲着，在家里写报告、拟合同、查资料</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">……</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">有那么多事情要做<wbr></wbr>，客户那边还催着呢。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　就这样，工作，占据了他生活的全部</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">全部时间和全部精力。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　他原本有不少计划的：练练英语，报个钢琴班学学弹琴<wbr></wbr>，整理一下自己从小到大</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">的照片，写写博客，去健身房出出汗，或者去欧洲旅游</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">……<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　可是，都</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">3</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">年了，这些计划始终还只是计划，李辉在生活上的进展几乎<wbr></wbr>为零。如果</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">有空，他宁肯狠狠地睡上一觉，或者窝在沙发里，盯着电视里的肥皂剧<wbr></wbr>发呆。</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　前两天同学聚会，李辉好不容易能抽空出席。可刚开始没多久<wbr></wbr>，客户的电话就追</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">来了。他只好躲到角落里，不厌其烦地一一解释着电话那头的疑问<wbr></wbr>，之后又紧急致电</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">同事，敲定相关细节。李辉一直记得老板的话：咱们做服务业的<wbr></wbr>，没有上班下班之</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">分，要时刻准备着，客户什么时候有需要，我们就什么时候开始工作。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　等事情全部搞定，饭桌上只剩下残羹冷炙了。同学们还一个劲儿地调侃<wbr></wbr>：</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">李</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">总，业务够忙的！</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;<br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　不久前李辉看到一句话，感触颇深：只要进了职场，只要待在这个岗位<wbr></wbr>上，你就</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">得像驴一样身不由己。只有极少数人才有资格有能力从列车上下来<wbr></wbr>，可以慢慢地</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">走，看看周围的风景。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　事业成功的代价是身不由己？</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<br>
<br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　王坤也是身不由己，生活被各式各样的工作计划排得满满的<wbr></wbr>。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">29</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">岁的她一个人在</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">北京漂着，至今单身。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　会计师事务所的工作单调乏味，却极耗费精力。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">5</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">年来<wbr></wbr>，王坤在这里成长为一个光</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">鲜干练的项目经理，手下掌管百十来人，月薪</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">n</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">万。而这一切的代价是<wbr></wbr>，她不得不放弃</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">自己的私人生活。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　每天早上从家里出门，王坤就一头钻进她那辆银灰色宝来，直奔公司<wbr></wbr>，差不多要</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">到晚上</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">11</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">点，才能摸着黑开车回家。从大学毕业开始工作那天起<wbr></wbr>，王坤都是表面快</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">乐，内心惶惶</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&mdash;&mdash;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">脑子里装的全是乱七八糟琐琐碎碎的烦心事<wbr></wbr>，只能靠网上那些台湾八</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">卦节目才能偶尔散散心。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">　　以前的王坤也是文艺青年，可现在，家里的书倒是买了不少<wbr></wbr>，可每本拿起来翻几</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">页就看不下去了。看报纸更不可能，超过</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">2000</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">字的文章对她来说就<wbr></wbr>是长篇了。现在王</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">坤看的最多的就是时尚杂志，铜版纸全彩页，好像只有这样华丽的包装<wbr></wbr>才能稍稍吸引</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">她的注意力。而且这种杂志的最大好处是，图片多文字少，</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">看着不累</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">。</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　吃饭也是个大问题。王坤现在住的房子是</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">3</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">年前买的，厨房整洁一新<wbr></wbr>，基本上没开</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">过火。几年来，她几乎吃遍了楼下的各个饭馆，更是周围快餐店的常客<wbr></wbr>。其实王坤是</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">会做饭的，能炒出不少饭馆里</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">叫的出名</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">的大菜。现在这样成天凑合<wbr></wbr>着过，因为</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">做饭</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">太浪费时间了，要买菜洗菜切菜，好不容易做出来，又吃不了多少<wbr></wbr>，还得洗碗。我哪</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">有这闲情逸致呀。</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot; <br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　有好心人替她张罗了个男朋友，可工作让她</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">完全没心思考虑这事</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>。上个月，</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">男</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">朋友</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">约她去看话剧，但她的时间就是迟迟定不下来<wbr></wbr>。就这样日复一日，这部演了将近</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
<font color="#808080">50</font></span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">场的话剧，王坤愣是没看上。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font color="#808080"><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">　　</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">还是算了吧，挺好的男孩，我都觉得对不起人家。</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><wbr></wbr>&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">她不好意思地笑笑，</span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">真的是</span></font></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><font color="#808080">现在没心思，有点儿时间我宁肯自己歇会儿。谈情说爱这么美好的事<wbr></wbr>，放在我身</font></span></font><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; "><br>
</span></font><font face="宋体" color="#808080" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">上，反而成负担了。</span></font><font color="#808080"><font face="Arial" size="2"><span style="font-size: 9.5pt; ">&quot;<br>
</span></font></font></p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/5ed36bfad12e30dbb58f312f.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月23日 星期一  04:00 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/5ed36bfad12e30dbb58f312f.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[压力]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/68a1954f91f74933afc3abb0.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>我在想何必呢?只为了以后更好的生活,放弃现在好的生活,每天痛苦着?</p>
<p>再次回到沈阳接手EIM的工作,简直就是热锅上的蚂蚁,一点思路也没有,还要在23号以前做完.心里的压力特别大.以前无论做什么事情都是自己的事情,现在却是整个项目组在等你的东西.唉,让我想起小雪以前给我说过的话:你的承压能力不强啊.</p>
<p>是啊,一路顺顺利例的,没啥大的困难.工作和学习上偶尔也是有压力,但那种压力都是车到山前必有路的那种.</p>
<p>呵呵,两天没正儿八经吃饭了,饭到嘴边就咽不下去,没食欲也感觉不到饿.</p>
<p>今天早上梦见一堆的表,都是表.烦得睡觉都睡不着,想着赶紧多睡会,睡不着...梦见我头发白了一半.</p>
<p>这几天同学们在学校伤感疯狂.毕业了,我还没有说出那三个字就已经在沈阳了.</p>
<p>想起以前的一些东西,没有大理想,过我简单开心的日子,赚点钱,饿不着就可以啊.唉,开开心心过日子真难.</p>
<p>现在一点不开心,一点一点也不开心,之前看过对于80后一代的工作状态的调查,都是自己不喜欢的话就换掉,然后追求自己的理想.我没有理想,我追求什么啊?难道开开心心生活也是理想?那么我的理想也太天真,太难实现了.难道刚开始工作就放弃工作?</p>
<p>生活是有压力的,现在就放纵自己,过理想的农妇山泉有点田?我去哪找农妇山泉去啊?还得有点田.唉~~现在还是努力做好手里的工作吧.</p>
<p>加油!!</p>
<p>本来想说说我有多消沉呢,写着写着给自己鼓励了,谢谢和我在一起的朋友们,谢谢同事给我的帮助和鼓励.</p>
<p>谢谢小雪晚上能听我叨叨.</p>
<p>谢谢小姝凌晨能理解我.</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/68a1954f91f74933afc3abb0.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月21日 星期六  00:58 A.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/68a1954f91f74933afc3abb0.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[毕业]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17c2a3fa3a93c38c9f51464e.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>答辩完毕后，赶到了沈阳。</p>
<p>我走的那天下午，特感动。</p>
<p>因为我随口说：我五行缺木，同学跑过好多地方给我买了一个木手链。早上大家就约我说中午大家一起吃饭，那么多人要和我一起吃饭。。。只好约了几个人一起吃饭了。下午的时候在宿舍留恋，约小茜，那个我喜欢3年，一直努力未果的女人，一个小时以后她也没出现，算啦。发了短信，我赶船先走了。买了饭要拿回去吃点赶进走，我怕人送我，我会伤心的。但。。。刚买好饭的时候，又有好多人约我吃饭。。。我总是说：我买好饭了，回去吃。吃完赶船走啦。然而还是遇见了两个同学--姜瑶和海娟，姜瑶从奶茶屋急匆匆拿着我常喝的原味奶茶跑出来，说着说着就哭了。我告诉海娟我回宿舍了。。娟看见我一脸诧异，买了好多路上吃的东西给我。冰买了两包烟送给我，说也没买啥好东西。我们宿舍的大明更有意思，我走的时候问我钱够吗？我说够了。他直接拿了100给我：我也没买啥东西，你自己买去吧。慧姐早上就从家里过来要陪我买衣服，我还是自己先走了。坐车的时候大家又要送我。。最后我和慧姐、小西瓜、六子我们四个人到了码头。去振华坐在亮晶晶黑悠悠的墙对面，笑话慧姐。这一天我都很恶劣，我只是。。。我只是不知道怎么表达而已。回码头的路上，接到小雪的电话，她赶最后一堂课没能送我，调侃到：是不是有我没我都一样啊？那么多人送你。他们送我到船上，开着船开走再回去。进了船舱，小白和老大的短信也发过来：一路顺风，葛子。老五，上船了吧？路上注意安全！到沈阳后通知我们一声。小白是我很喜欢的一个女孩，怕她男朋友误会，最近我总是很少联系她。老大原来是一个感性的老男人，我们宿舍出去喝酒的时候我才发现。还有宿舍的那伙兄弟们，MD个个都是TMD好兄弟！在船上打过两个电话，手机就停机了。没有收到慧姐的短信：丫的，你真够走运的，有我们~~你知道吧？！~ 恩，我真走运，有你们大家这些朋友。</p>
<p>下午的时候，跑回家（在沈阳和两个同事住的地方，我总是叫住的地方是家），偷偷了哭了一场。来沈阳的当天是我的生日，夏经理请我们吃饭，夏经理在我到沈阳以后请我们吃饭已经有多少次都忘记了，一个特实在的东北老男人，虽然看起来还蛮年轻的。</p>
<p>大家在学校吃散伙饭，喝醉了好多人，我要是在，想来也是烂醉如泥吧。给小雪打电话，没人接。丽丽喝多了，慧姐也喝多了，在KTV唱通宵。放下电话回家了。</p>
<p>17日决定放弃对小茜的纠缠。我们俩总是沟通很少，那些陈芝麻烂谷子的事不说了。结束了，原她将来能找个好男人嫁了。</p>
<p>晚上，妈妈找我。家里许久没接到我电话了，而且妈妈最近因小弟高考的事情，心里总是乱乱的。今天我特别想我妈，也特别想家。漂在外面总是有些不踏实。</p>
<p>大家都好好的，我也要好好的。</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%C9%FA%BB%EE%B5%C4%C9%EB%D2%F7">生活的呻吟</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17c2a3fa3a93c38c9f51464e.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年06月18日 星期三  10:30 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[生活的呻吟]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/17c2a3fa3a93c38c9f51464e.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[5月17]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/af44160aea37d63bb0351ddf.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>早上起床，翻箱倒柜找遍了所有角落发现我所有的积蓄--6块5毛钱。</p>
<p>拿着我的6块5毛钱走出了家门，思考了下我的6块5毛钱能做什么呢？走进了便利店。拿着我的一品梅和剩下的1块5毛钱在想，我这日子要怎么过啊？在陌生的沈阳街头，点上烟猛吸了两口，长长的舒了口气，车到山前必有路！</p>
<p>手里握着1块5毛钱在大街上彷徨着。路？我的路在哪里呢？？？将来无数个在沈阳这个离家1000公里的陌生之地的日日夜夜离，我该怎么办啊？</p>
<p>走进了中山公园，又点上了跟烟。</p>
<p>沈阳的街头人总是不多，公园里也很冷清，虽然是周末。中山公园在整修，路面都被翻起来，刚下过雨，还有些泥泞。花园的草上盖着黑色的网，网上还有些泥点。公园蛮大的，走了两圈，抽掉5支烟，加上之前的2支，我还有13支烟和1块5毛钱。说来也真奇怪，公园里没有长椅或者座位。</p>
<p>走着走着到了出口，天空中飘满了杨絮，像极了雪。漫天的杨絮，左躲右闪，总是躲不开，有些东西原来是躲不掉的。</p>
<p>回到大街上，看着川流的车辆再看看手里的1块5毛钱。唉~算啦。去银行取了200块吃午饭去！</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D0%C2%C9%FA%BB%EE">新生活</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/af44160aea37d63bb0351ddf.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年05月19日 星期一  11:38 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[新生活]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/af44160aea37d63bb0351ddf.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[四川加油，中国加油]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/b5ccdd36116344d8a2cc2bfc.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		<p>这么多天一直不敢看电视新闻，不敢看网上的地震报道，我怕。我怕我看见会哭。</p>
<p>晚上吃饭的时候坐在电视旁，新闻里报道北京市民在天安门前一起大喊：中国加油！四川加油！鼻子一下子酸了。同事海波也是泪在眼圈里打转转。</p>
<p>当时看见这个总理别哭的时候，我一下子想起来周总理。</p> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D7%DC%C0%ED">总理</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/b5ccdd36116344d8a2cc2bfc.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年05月19日 星期一  10:46 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[总理]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/b5ccdd36116344d8a2cc2bfc.html</guid>
</item>

<item>
        <title><![CDATA[总理别哭【转】]]></title>
        <link><![CDATA[http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/84d52f12d835a9cbc2fd78f0.html]]></link>
        <description><![CDATA[
		
		&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;  总理哭了，当他看见灾区那些受难的孩子时哭了，当他看见那些遇难者的遗体时哭了，现场的记者都说：老爷子已哭得不成样子了.....于是，我也哭了， <span style="color: black; ">因为</span><span style="color: black;  mso-ascii- mso-hansi- mso-bidi-">我们知道年过花甲的总理这几天都是怎么过来的&mdash;&mdash;<br>
</span>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 15.75pt; mso-char-indent-count: 1.5"> <wbr></wbr></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 15.75pt; mso-char-indent-count: 1.5"><span style="color: black; "><font size="3"> <wbr></wbr></font></span> <wbr></wbr></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="3"><span style="color: black;  mso-ascii- mso-hansi-"> <wbr></wbr> 一句又一句的安排，一站又一站的走访，一遍又一遍的动员，一项又一项的部署......哽咽的话语，匆忙的脚步，满腿的泥泞，沙哑的声音，这不应是一位年已</span><span style="color: black"><font face="Times New Roman">66</font></span><span style="color: black;  mso-ascii- mso-hansi-">岁的老人所能担当的，但您却担当了......&ldquo;苟利国家生死以，岂因祸福避趋之&rdquo;&mdash;&mdash;您说这是您的工作态度！<br>
</span></font></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"> <wbr></wbr></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="color: black"> <wbr></wbr></span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="3"><span style="color: black;  mso-ascii- mso-hansi-"> <wbr></wbr> <wbr></wbr><br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr>一个６６岁的老人，本该在家中安享晚年的老人，可您却在这时跑到了这个最危险的地方:从一个震区来到另一个震区，看过一邦孤儿又看另一邦孤儿，</span><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold">您流着泪对他们说：&ldquo;我是温家宝爷爷，孩子们，一定要挺住！&rdquo;孩子不哭了，您却不堪了......雨淋湿了您的头发，沾湿了您的衣裳，可您又攀上那摇摇欲坠的废墟，向群众喊话：只要有一线希望，我们就尽百倍地努力！ <wbr></wbr><br>
 <wbr></wbr><br>
</span></strong></font></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 21pt; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="3"><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold"> <wbr></wbr><br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> 作为国家的总理，您本可以居中指挥，可您却来到了前线：攀爬中，您摔倒了，胳膊受伤了，可您却推开了前来包扎的护士；前进中，路堵了，塌方了，１０万彭州群众被困山里了，您着急了，发脾气了，</span></strong><span style="color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt">于是便在电话中<strong><span style="font-weight: normal;  mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic">对着部队大喊：&ldquo;我不管你们怎么样，我只要这</span></strong></span><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi- mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic">10</span></strong><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic">万群众脱险，这是命令！&rdquo;看您那摔电话的样子，现场的记者都说：从来就没见过老爷子发这么大的脾气！ <wbr></wbr></span></strong></font> <wbr></wbr><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic"><br>
 <wbr></wbr></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt" align="center"> </p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt"><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic"> <wbr></wbr></span></strong><font size="3"><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold"><br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr>于是，全国人民都看到了您的忍耐，您的悲悯，您的情义和一个共和国的儿子对他的人民的血肉情怀，所以大家都称呼您为老爷子，这是您应得的尊重，应得的光荣，因为在您心里只有人民!否则您就不会在救灾部队登机前，那样狠狠地对他们说话：&ldquo;我就一句话，</span></strong><em><span style="color: black; font-style: normal;  mso-ascii- mso-hansi- mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic">是人民在养你们，你们自己看着办！&rdquo; <wbr></wbr><br>
<br>
</span></em></font><em><span style="color: black; font-style: normal; mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold; mso-bidi-font-style: italic"><font face="Times New Roman" size="3"> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr>  <wbr></wbr></font></span></em></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 31.5pt; mso-char-indent-count: 3.0"><font size="3"><strong><span style="font-weight: normal; color: black;  mso-bidi-font-size: 10.5pt; mso-bidi-font-weight: bold"><br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr>总有一种哭泣让我们泪流满面，总理您哭了，我们也哭了,特别是在您向遇难者遗体鞠躬的那一刹那，我们都感觉到了一种从未有过的心疼：您是一位年已66岁的老人，有谁愿意看到，一个和父辈一样年纪的老人，还会奔波在这样的地段？望着雨中您那匆忙而又单薄的身影，听着您那沙哑而又坚定的声音,怪不得前方的同事会说：</span></strong><span style="color: black;  mso-ascii- mso-hansi- mso-bidi-font-size: 10.5pt">如果你现在看见老爷子这个样子，你马上就会哭的...... <wbr></wbr> <wbr></wbr><br>
<br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr></span></font></p>
<p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 31.5pt; mso-char-indent-count: 3.0"> <wbr></wbr></p>
<strong><span style="font-weight: normal; font-size: 10.5pt; color: black;  mso-bidi-font-weight: bold; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi-"><font size="3"> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr>是的，我会哭的，我已经哭了，可已经在哭的我要对总理说：总理，您别哭，我们都是您的儿女，我们都愿做您的脊梁，天大的灾难，我们愿和您一起扛。天变不足畏，只畏人心齐！<br>
</font></span></strong><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-ascii- mso-hansi- mso-bidi- mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi-"><font size="3"> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr><br>
 <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> <wbr></wbr> 总理，别哭！总理，您千万别哭......</font></span><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi- mso-fareast-"><font size="3"> <wbr></wbr></font><span style="mso-spacerun: yes"> <wbr></wbr></span></span><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi- mso-fareast-"><span style="mso-spacerun: yes"> <wbr></wbr></span></span><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi- mso-fareast-"> <wbr></wbr><span style="mso-spacerun: yes"> <wbr></wbr></span></span><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-ascii- mso-hansi- mso-bidi- mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi-">　　</span><span style="font-size: 10.5pt; color: black;  mso-bidi-font-size: 12.0pt; mso-font-kerning: 1.0pt; mso-ansi- mso-fareast- mso-bidi- mso-fareast-"><br style="mso-special-character: line-break">
</span> 
		
		<br/><b>类别：</b><a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/category/%D7%DC%C0%ED">总理</a>&nbsp;<a href="http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/84d52f12d835a9cbc2fd78f0.html#comment">查看评论</a>]]></description>
        <pubDate>2008年05月19日 星期一  10:41 P.M.</pubDate>
        <category><![CDATA[总理]]></category>
        <author><![CDATA[眼睛的思想]]></author>
		<guid>http://hi.baidu.com/%D1%DB%BE%A6%B5%C4%CB%BC%CF%EB/blog/item/84d52f12d835a9cbc2fd78f0.html</guid>
</item>


</channel>
</rss>